သဘာဝက်က် ဟာသရသ (ေအာ္လံဖိုးေျဗာ့ ၁) မင္းလူ

အရင္တခါ ေက်ာ္ကြန္ ့တို ့၊ ေမာင္ဝတို ့ ကင္းေစာင့္ၾကပံုအေၾကာင္းကုိ မွတ္မိလွ်င္ ကင္းတဲအနီးက ေညာင္ပင္ၾကီးေပၚတြင္ ေဇာက္ထိုးေကာင္ ဟု အမည္ေပးထားၾကေသာ သရဲရွိေၾကာင္း ၊ ညအခ်ိန္ ထိုေညာင္ပင္ေဘးမွ ျဖတ္သြားသူမ်ားကို ေဇာက္ထိုးေကာင္ၾကီး ဆင္းလာျပီး ေျခာက္ေလ့ရွိေၾကာင္း ၾကားရသျဖင့္ ေက်ာ္ကြန္ ့ကင္းေစာင့္ရင္း တညလံုး ေခ်ာက္ခ်ားေနရပံု၊ ေနာက္မ်ေဇာက္ထိုးေကာင္ ဆိုတာ လင္းဆြဲၾကီးျဖစ္ေနေၾကာင္းသိရပံု၊ သို ့တိုင္ေအာင္ နာနာဘာဝ ဆိုတာ လင္းဆြဲေယာင္တက္သည္ဟု ၾကားဖူးသျဖင့္ စိတ္မေျဖာင့္နိုင္ေသးပံုကို ေရးေတးေတးေတာ့ သတိရေကာင္းပါလိမ့္မည္။
သတိမရေတာ့ဘူးဆိုလွ်င္လည္း ခုေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း ပဲ မွတ္ထားၾကေပေတာ့။ ဆက္လက္ျပီး ထိုေညာင္ပင္မွစတင္ခဲ့ေသာ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ ကို ေျပာျပပါေတာ့မည္။

ျမန္မာလူမ်ိဳးတို ့သည္ ေညာင္ပင္ကို အျမတ္တနိုးထားၾကသလို ေၾကာက္လည္းေၾကာက္ၾက၏။
အျမတ္တနိဳးထားရျခင္းအေၾကာင္းက ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဗာဓိေညာင္ပင္ ေျခရင္းမွာ ပြင့္ေတာ္မူခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ ထို ့ေၾကာင့္လည္း ကဆုန္လျပည့္ေန ့တြင္ ေညာင္ေရသြန္းပြဲ ျပဳလုပ္ၾကျခင္းျဖစ္၏။

ေၾကာက္လန္ ့ၾကရသည့္အေၾကာင္းကေတာ့ ေညာင္ပင္မွန္လွ်င္အေစာင့္အေရွာက္တမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိစျမဲ ဟူေသာ အစြဲအလမ္းေၾကာင့္ျဖစ္၏။
ေညာင္ပင္မ်ိဳးကြဲေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာရွိသည့္အနက္ ေဗာဓိေညာင္ပင္မ်ိဳးကိုသာ အထြတ္အျမတ္ထားထိုက္ေၾကာင္း ၾကားဖူးပါသည္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေညာင္ပင္သည္ ထူးျခားသည့္ သစ္ပင္တမ်ိဳးျဖစ္တာေတာ့ ေသခ်ာပါသည္။ သူကေတာ္ေတာ္ အသက္ျပင္းသည္။ ေတာ္ရံုနွင့္ မေသနိဳင္။ ဘယ္လိုရာသီဥတု မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ဘယ္လို ေျမအမ်ိဳးအစားမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေပါက္နိဳင္သည္။ ေက်ာက္တံုးေက်ာက္သားေပၚမွာလည္း ရွင္သန္နိုင္သည္။ အုတ္အဂၤေတ နံရံမွာပင္ တြယ္ကပ္ရ်္ ေပါက္နိုင္သည္။

မ်ိဳးပြားရာမွာလည္း ေညာင္သီးကို စားေသာ ေက်းငွက္မ်ား၏ သယ္ေဆာင္ေပးမႉ ့ ျဖင့္မိခင္အပင္ၾကီးမွ မို္င္ေပါင္း အေတာ္အတန္ေဝးသည့္ ေနရာအထိ ပ်ံ ့နွံ ့ေပါက္ေရာက္နို္င္သည္။
ေညာင္ပင္၏ အဓိက ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ မ်ိဳးတက္ျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ငွက္တေကာင္က ေညာင္သီး ကိုခ်ီသြားလို ့ျဖစ္ေစ၊ ဝမ္းထဲမ်ိဳခ်မိျပီး တေနရာရာ မစင္စြန္ ့ရာမွ အေစ့ျပန္ထြက္လာလို ့ျဖစ္ေစ အပင္ထေပါက္တက္သည္။ တခါတရံ ငွက္ကတျခား သစ္ပင္တပင္၏ သစ္ေခါင္းထဲမွာ မစင္စြန္ ့မိသည္။ မစင္နွင့္အတူ ထြက္လာေသာ ေညာင္ေစ့က အပင္ကို မ်ိဳပစ္လိုက္ေတာ့သည္။ အုတ္၊ အဂၤေတ နွင့္ေဆာက္ထားေသာ အေဆာက္အဦးအေဟာင္းေတြ၊ ဘုရားေစတီပ်က္ေတြ ကိုလည္း ဒီလိုပဲ မ်ိဳတက္၏။

ထိုအခ်က္ကလည္း ေညာင္ပင္ကို လူတို ့ရိုေသ ေၾကာက္ရြံ ့ၾကျခင္း အေၾကာင္းတခု ျဖစ္တန္ရာ၏။ မိုးနဲေရရွားရပ္ဝန္းေဒသ စိမ္းလန္းစိုျပည္ေရး စီမံကိန္း ေဆာက္ရြက္ေနၾကေသာ သစ္ေတာဦးစီးငွာန ဝန္ထမ္းမ်ားက ထိုယံုၾကည္မႉ ့အစြဲအလမ္းကို အခြင့္ေကာင္းယူရ်္ အသံုးခ်ခ့ဲၾကသည္။ ထိုေဒသရွိ ေျမၾသဇာ ညံ ့ဖ်င္းေသာ ေက်ာက္သားဆန္သည့္ ေတာင္ဂတံုးေတြ ေပၚမွာ ေညာင္ပင္ေတြ စိုက္ၾကသည္။ေညာင္ပင္က ရာသီဥတု ဒဏ္ခံနိင္သျဖင့္ ေအာင္ျမင္မႉ ရာခို္င္နႉန္းမ်ားသည္။ ျပီးေတာ့ေညာင္ပင္ ကို လူေတြေၾကာက္ၾကသျဖင့္ ထင္းအလို ့ငွာ ခုတ္လွဲျခင္း မျပဳလုပ္ရဲၾက။ ဒီေတာ့သစ္ေတာ ျပဳန္းတီးမႉ ့ကို ကာကြယ္ျပီးသား ျဖစ္သြားေၾကာင္း ေဆာင္းပါးတပုဒ္ထဲမွာ ေရးထားသည္။ ေတာ္ေတာ္အၾကံပို္င္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားပင္ျဖစ္၏။

ဦးဖိုးေျဗာ့သည္ သစ္ေတာငွာနမွ အျငိမ္းစား ဝန္းထမ္း တေယာက္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ သို ့ရာတြင္ ေညာင္ပင္ကို ေတာ္ေတာ္စိတ္ဝင္စားေန၏။

သူသည္ ဝါဝင္ဝါထြက္တြင္ ဦးရွင္ၾကီးတင္ေပးေသာ အလုပ္ကို လုပ္သည္။ က်န္အခ်ိန္မ်ားမွာေတာ့ ေဗဒင္ ေလးဘာေလး ေဟာသည္။ သို ့ရာတြင္ သူက ေဗဒင္က်မ္းေတြ ဘာေတြ စနစ္တက် ေလ့လာထားတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္။ မဟာဘုတ္တိုင္ ထူတက္ရံု ၊ ေအာင္ပကုလားေဆြ သားေတာ္ရင္း မိတ္ဆက္ျခင္းဆိုတာေလာက္ ေနာဧကေနာ ေဒြး၊ လြင္မိုး ဆိုတာမ်ိဳး ေလာက္ရြတ္တက္ရံုသာ ျဖစ္၏။

ရပ္ကြပ္ထဲက လူေတြက အားတိုင္းေဗဒင္ေမးနိဳင္ၾကသူမ်ားလည္း မဟုတ္။ ကေလးေမြးတဲ့အခါ ေန ့သင့္နံသင့္ မွည့္နိုင္ဖို ့ တြက္ခိုင္းတာမ်ိဳး ၊ ပစၥည္းေပ်ာက္ လို ့ျပန္ရ ၊ မရေမးတာမ်ိဳးေလာက္သာ တခါတရံ ရွိ၏။ ဒါေတာင္တခ်ိဳ ့ကေလးေမြးတဲ့အခါ သိပ္တြက္ခ်က္မေနဘဲ စိတ္ကူးတည့္ရာ နာမည္ေပးလိုက္တက္သည္။ ဒါမွမဟုတ္ ကေလးအၾကီးရဲ ့ နာမည္ေနာက္က ကာရန္သင့္ေအာင္ လို္က္ေပးလိုက္သည္း အၾကီးေကာင္က ေအာင္ျမဆိုလွ်င္ ေနာက္ေမြးတဲ့ေကာင္က ေအာင္လွေပါ့။ ေမြးေမြးခ်င္းထူးျခားေသာ ရုပ္လကၡဏာကို ၾကည့္ျပီး
နာမည္ေပးတာမ်ိဳးလည္း ရွိ၏။ ဆံပင္ေကာက္ေကာက္ကေလးမို ့ ေမာင္ေကာက္ဟု မွည့္ေခၚပစ္လိုက္တာမ်ိဳးေပါ့။

ျပီးေတာ့ ဦးဖိုးေျဗာ့က ေဆးနည္းတိုကေလးေတြလည္း စုေဆာင္းထားတက္သည္။ ေတာ္ရံုတန္ရံု ဖ်ားတာ နာတာ၊ ေပြဝဲယားနာ ေလာက္ေတာ့ ကုနိုင္သည္။ စုန္းပူး နတ္ပူး သည္ ့ကိစၥမ်ိဳးအတြက္လည္း အထိုက္အေလွ်ာက္ ေလ့လာထားသည္။

ဟိုအရင္ကေတာ့ သူက ရပ္ကြက္ရဲ ့ အားကိုးရာ ဆရာတဆူလို ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့လည္း ေခတ္က ေျပာင္းလာသျဖင့္ သူ ့ကိုေနရာ မထားခ်င္ၾက ေတာ့။ အထူးသျဖင့္ လူငယ္ပိုင္းေတြ။ ျပီးခဲ့ေသာ နွစ္နွစ္၊ သံုးနွစ္ေလာက္က စျပီး ရပ္ကြက္ထဲမွာ အႏၱရာယ္ကင္းဆြမ္းတင္သူေတြ နည္းနည္းလာသည္။ အုန္းသီးေစ်း၊ မုန္ ့ဆမ္းေစ်း၊ ငွက္ေပ်ာသီးေစ်း၊ ဖေယာင္းတိုင္ ေစ်းေတြ တက္လာသျဖင့္သိပ္အကုန္ မခံခ်င္ၾကေတာ့။ အႏၱရာယ္ကင္း ဆြမ္းတင္သည့္ကိစၥ ကို အေမ့ခံေနၾကသူေတြ မ်ားလာသည္။ တခ်ိဳ ့က ဝါအဝင္မွာတင္ျပီး ဝါထြက္ေတာ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနၾကသည္၊ တခ်ိဳ ့လည္းဝါထြက္မွပင္ ေပါင္းျပီး တင္တာမ်ိဳး ရွိလာသည္။

"ဟဲ့ မေပြးတို ့၊ အႏၱရာယ္ကင္းေလး ဘာေလး တင္ၾကဦး။ ရိုးရာ မေမ့ၾကနဲ ့ေနာ္" ဟု ရင္းနွီးသူမ်ိဳးကိုေတာ့ သတိေပးေသးသည္။ ထိုအခါက်မွ ..

"ဟုတ္ပါ့။ ဦးေလးေျဗာ့ ရယ္ ၊ ကြ်န္မလည္း အလုပ္ကမ်ားလို ့ မအားတရယ္၊ ဟိုဒင္းျဖစ္တာရယ္ေၾကာင့္ပါ။ လုပ္ပါ့မယ္၊ လုပ္ပါမယ့္"
ဆိုျပီး ေကာက္လုပ္တာမ်ိဳးလည္း ရွိ၏။ တခ်ိဳ ့က်ေတာ့လည္း 'ဟုတ္ကဲ့ပါ..ဟုတ္ကဲ့ပါ' ဟု ေျပာျပီး ဟိုေယာင္ ဒီေယာက္ လုပ္ေနၾက၏။

ဟိုအရင္ကဆိုလွ်င္ ဝါဝင္ဝါထြက္ မွာ ဦးဖိုးေျဗာ့ တို ့အလြန္အလုပ္မ်ားသည္။ ဟိုအိမ္ကလာပါ။ ဒီအိမ္က လာပါ နဲ ဟာ သၾကၤန္မွာ နာမည္ၾကီး အဆိုေတာ္ေတြက္ို မဏပ္ေတြက အလုအယက္ ေခၚတာမ်ိဳး က်ေနတာပဲ။ ေတာ္ေတာ္မ်က္နွာ ပြင့္ခဲ့တဲ့ကာလေပါ့။ ခုက်ေတာ့ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ လွလွပပ လုပ္ထားေသာ ဦးရွင္ၾကီးတင္သည့္ လွည္းကေလးမွာ ေမာင္ဝ၏ ေရစည္လွည္းေလာက္ေတာင္ လူေတြက ဂရုမစိုက္ခ်င္ေတာ့။ ထို ့ေၾကာင့္ ဝင္ေငြလဲ ေလွ်ာ့လာ၏။

သို ့တိုင္ေအာင္ ေခတ္က ဘယ္လိုပဲေျပာင္းလဲတိုးတက္လာသည္ ျဖစ္ေစ၊ ရိုးရာစြဲလမ္း ယံုၾကည္မႉ ့ ကို မစြန္ ့လႊတ္နိုင္ေသာ လူေတြလည္း အေတာ္မ်ားမ်ား က်န္ရွိေနပါေသးသည္။ ထိုအေၾကာင္းအခ်က္က ဦးဖိုးေျဗာ့ ၏ ဘတ္ဂ်က္ကို ျပန္လည္ဦးေမာ့လာေစသည္။

ေက်ာ္ကြန္ ့နွင့္ လွထံုတို ့၏ သားေလး ေမာင္ေက်ာ္လွ သည္ ဒီနွစ္ ပထမတန္း တက္ရျပီျဖစ္၏။ တရက္ေက်ာင္းက အျပန္ ေနပူရာမွ ရုတ္တရက္ မိုးသားေတြ တက္လာျပီး ရြာခ်လိုကသျဖင့္ နီးစပ္ရာ ေညာင္ပင္ ၾကီးေအာက္ ဝင္ရ်္ မိုးခိုေနလိုက္သည္။ ခဏေနေတာ့ ေသးေပါက္ခ်င္လာ၏။ ထို ့ေၾကာင့္ေညာင္ပင္ေျခရင္းမွာပင္ ကေလးပီပီ အမွတ္တမဲ ့ေတာ့ ပန္းလိုက္၏။ ေသးေပါက္ေနရင္းမွာပင္ ေက်ာထဲက စိမ္းခနဲျဖစ္ျပီး ၾကက္သီးထသြား၏။

ဒီေတာ့မွ သူသတိရသည္။ ဒါေတာ့ အေဖေျပာတဲ့ ေညာင္ပင္ၾကီးပါကလား။ ဟိုအရင္ အေဖ ကင္းေစာင့္က်တုန္းက ေဇာက္ထိုးေကာင္ကို ေတြ ့လိုက္ရတယ္ဆိုတာ..
အေတြးေတာင္ မဆံုးလုိက္။ သူေခါင္းေမြးေတြ ေထာင္ထလာသလို ျဖစ္ျပီး မိုးရြာထဲမွာပင္ သုတ္ေျခတင္ေျပးထြက္သြားေလေတာ့သည္။

ထိုညတြင္ ေမာင္ေက်ာ္လွ ဖ်ားေတာ့သည္။ ကိုယ္ေတြ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ ပူလာသည္။ ျပီးေတာ့ ကေယာက္ကတမ္း ေတြ ေျပာေနသည္။

"ေဇာက္ထိုးေကာင္ၾကီး လိုက္လာျပီ အေမေရ..ေၾကာက္တယ္ ေၾကာက္တယ္ ကယ္ပါဦး "
ေက်ာ္ကြန္ ့နွင့္ လွထံု တို ့မွာ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ ျဖစ္ေန၏။

" ကိုေက်ာ္ကြန္ ့၊ ဘယ္လို လုပ္ၾကမလဲ ။ ၾကည့္ရတာ သားေလးက ေညာင္ပင္ၾကီးနားမွာ ဘာေတြ အမွားအယြင္း လုပ္ခဲ့သလဲ မသိဘူး"

အမွန္ေတာ့ ေမာင္ေက်ာ္လွ ေလးသည္ ေနပူထဲမွာ ေလွ်ာက္လာရင္း ရုတ္တရက္မိုးမိသြားေသာေၾကာင့္ အပူရွပ္ျပီး ဖ်ားျခင္းသာ ျဖစ္၏။ လွထံုက ကေလးဖ်ားလွ်င္ ေခႊ်းထြက္ေအာင္ လုပ္မွ ေကာင္းမယ္ ဆိုျပီး ငန္းေဆးေတြ တိုက္ ၊ ေစာင္ေတြ အထပ္ထပ္ျခံုေပး၊ ျခင္ေထာင္ေဘးက ပုဆိုးေတြ အိပ္ရာခင္းေတြနဲ ့ကာ ေလစိမ္းမဝင္ေအာင္ ျပတင္းေပါက္ေတြ ပိတ္လုပ္ထားသျဖင့္ ေလွာင္ပိတ္ျပီး အပူက ပိုၾကီးလာျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ေမာင္ေက်ာ္လွ သည္ ေန ့လယ္က ေညာင္ပင္ေအာက္ မွ ေၾကာက္အားလန္ ့အား ေျပးခဲ့ရျခင္းကို သတိရျပီး ကေယာင္ကတမ္းေတြ ေျပာေနျခင္းျဖစ္၏။ ေလွာင္အိုက္ျပီး ေလေကာင္းေလသန္ ့မရေတာ့ပိုဆိုးသည္။ လွထံုကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ စိုးရိမ္ေနျပီ။ ေက်ာ္ကြန္ ့လည္း ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘဲ ေခါက္တံု ့ေခါက္ျပန္သာ လမ္းေလွ်ာက္ေနမိ၏။

"ကိုေက်ာ္ကြန္ ့ဘာေယာင္ခ်ာခ်ာ လုပ္ေနတာလဲ။ အၾကံေလး ဘာေလး ထုတ္စမ္းပါဦး" ေက်ာ္ကြန္ ့သည္ ခ်ီတံုခ်တံု ျဖစ္ေနသည္။ ေမာင္ေက်ာ္လွ သည္ ေညာင္ပင္ၾကီး ေအာက္မွာ တခုခု လုပ္ခဲ့မိတာေတာ့ ေသခ်ာသည္။ ခုျဖစ္တာက ေညာင္ပင္ၾကီးနွင့္ ပတ္သတ္သလား ။ ေဇာက္ထိုးေကာင္နဲ ့ဆိုင္သလား ။ မဆိုင္ဘူးလားဆိုတာေတာ့ ေဝခြဲလို ့မရ။ သူကိုယ္တိုင္ ကင္းေစာင့္တုန္းက ဇေဝဇဝါ ၾကံုခဲ့ရတာကိုလဲ ျပန္သတိရမိေသး၏ ။ သို ့ရာတြင္ ခုေနခါမွာ သူလည္း ဘာမွ မလုပ္တက္။ ဆရာဝန္ သြားပင့္ရေအာင္ ကလည္း ေဆးခန္းက ဟိုဘက္ရက္ကြပ္မွာ။ ျပီးေတာ့ ဒီအခ်ိန္ဆို ေဆးခန္းကပိတ္လို ့ ဆရာဝန္ေတာင္ ျပန္သြားေလာက္ျပီ။

"ကိုေက်ာ္ကြန္ ့ လမ္းေလွ်ာက္ေနရံုနဲ ့ ျပီးမလား" လွထံုက ေအာ္လိုက္သည္။ ေက်ာ္ကြန္ ့သည္ ရပ္လိုက္၏။

"ကဲရပ္ေနျပန္ျပီ" ေက်ာ္ကြန္ ့သည္ လမ္းေလ်ာက္ျပန္၏။

"ဘယ္လို ျဖစ္ေနတာလဲ" လွထံုက အသံကုန္ေအာ္လိုက္သည္။ ထိုစဥ္မွာပင္ အိမ္ေရွ ့က ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားေသာ အပ်ိဳၾကီးေဒၚပို က လွထံုအသံ ကိုၾကားျပီး အိမ္ထဲဝင္လာသည္။

"ဟဲ ့.. ဘာျဖစ္ေနၾကတာလဲ" ေက်ာ္ကြန္ ့က ျဖစ္ပ်က္ေနပံုကို ေျပာျပ၏ ။ ေဒၚပိုက ..

" ေနဦး၊ ငါ ၾကည့္စမ္းမယ္ " ဆိုျပီး ျခင္ေထာင္ကို လွန္ရ်္ ဝင္သည္။ ေမာင္ေက်ာ္လွ၏ နဖူးကို စမ္းသည္။

"ဟယ္ ေတာ္ေတာ္ ပူေနပါလား" ထို ့အတူ ေမာင္ေက်ာ္လွ အဖို ့လည္း အျပင္မွ ဝင္လာသည့္ ေဒၚပို၏ လက္ၾကီးက အလြန္ေအးစက္ေနသည္။ ထို ့ေၾကာင့္ တြန္ ့ခနဲ ျဖစ္သြားျပီး။

" အား... အား ေၾကာက္တယ္.. ေၾကာက္တယ္ " ေဒၚပို လက္ကို ျဖတ္ခနဲ ျပန္ရုတ္လိုက္၏။ ခဏစဥ္းစားသည္။

" အင္း.. ျဖစ္နိုင္တယ္။ ဒါမ်ိဳး နားလည္တဲ့ လူကို ျပမွျဖစ္မယ္၊ ဟုတ္ျပီ ။ ေက်ာ္ကြန္ ့နင္.....ဦးဖိုးေျဗာ့ ကိုေျပးေခၚ စမ္း၊ ငါအိမ္ျပန္ျပီး အုပ္ေဆး သြားယူခဲ့မယ္၊ အုပ္ေဆးက ေတာ္ရံုအေမွာင့္ ပေယာဂ ေလာက္ေတာ့ နိဳင္တယ္ကြယ့္ "

ေက်ာ္ကြန္ ့ နွင့္ ေဒၚပိုတို ့ ေရွ ့ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ထြက္သြားသည္။ ေဒၚပိုက အိမ္နီးသျဖင့္ အရင္ ျပန္ေရာက္လာသည္။ ေမာင္ေက်ာ္လွ မွာ အပူၾကီးသျဖင့္ လူးလွိမ့္ေနတုန္း။ လွထံုမွာ ဘာမွ မလုပ္တက္ဘဲ "သားေလး ၊ သားေလး အေမရွိတယ္ အေမရွိတယ္ " ဟူရ်္သာ တတြတ္တြတ္ ေရရြတ္ ေန၏။

ေဒၚပိုသည္ ေမာင္ေက်ာ္လွ ကိုယ္ေပၚမွ ေစာင္မ်ားကို ခြာခ်လိုက္သည္။ နဖူးကို အုပ္ေဆးအနည္းငယ္ ပြတ္ေပးလိုက္သည္။ လက္ဖဝါး နွစ္ဖက္ ကို နာနာပြတ္ျပီးေနာက္ ေမာင္ေက်ာ္လွ ၏ နွာေခါင္းနားမွာ ေတ့ရ်္ ရႉေစ သည္။ ထို ့ေနာက္ အသားကို မထိေစဘဲ တကိုယ္လံုးကို လက္ဝါးနွင့္ သပ္သပ္ခ် ေန၏။ ေမာ္ေက်ာ္လွသည္ လူးလိမ့္ေနရာမွ အတန္ငယ္ျငိမ္ သြားသည္။ ထိုစဥ္မွာ ေက်ာ္ကြန္ ့နွင့္အတူ ဦးဖိုးေျဗာ့ ေရာက္လာသည္။

"ဦးေလးေျဗာ့ရယ္ ၾကည့္ေပးစမ္းပါဦး" လွထံုကငိုသံပါနွင့္ ေျပာသည္ " ခုေတာ့ ငါ့ကိုသတိရၾကျပီေပါ့ ဟုတ္လား" ဆိုေသာ မ်က္နွာေပးမ်ိဳးျဖင့္ ေမာင္ေက်ာ္လွ နား သြားထိုင္ျပီးၾကည့္သည္။ ေဒၚပိုက ...

"က်မလဲ တက္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ လုပ္ေပးထားတာပဲ.. " ဟုေျပာသည္။ ဦးဖိုးေျဗာ့က ..

"အင္း .. ေကာင္းပါတယ္။ အုပ္ေဆးဆိုတာ ဒီလိုပဲ ေရလဲနဲ ့သံုးရတာမ်ိဳးပဲ။ ဒါေပမယ့္ ခဏပဲ ထိန္းထားနို္င္မွာ"

"ဒါဆိုရင္ " ေက်ာ္ကြန္ ့က စိုးရိမ္တၾကီးဝင္ေျပာရာ..

"မပူနဲ ့ေလ ကဲ..ကဲ ေရသန္ ့သန္ ့တစ္ခြက္ ေပးစမ္း။ ေၾကးဖလားရွိရင္ ေၾကးဖလား နဲ ့ထည့္ခဲ့၊ မရွိရင္
ဖန္ခြက္နဲ့ ပဲ ယူခဲ့" ေက်ာ္ကြန္ ့ ႏွင့္ လွထံု နွစ္ေယာက္ျပိဳင္တူ ေနာက္ေဖးဘက္ကို ေျပးမိ၏ ။

ျပိီးမွေက်ာ္ကြန္ ့က.... " သားေလးနားမွာေန ငါသြားခပ္မယ္။"

ဆိုျပီး ခပ္သုပ္သုပ္ ဝင္သြားသည္။ ေၾကးဖလား မရွိသျဖင့္ ဖန္ခြက္ နွင့္ပင္ခပ္လာခဲ့၏။ ဦးဖိုးေျဗာ့က ဖန္ခြက္ ကို ယူရ်္ ဘုရားစင္ဘက္ကို ဦးတိုက္ရင္း ေျမွာက္ကိုင္ျပီး ခပ္တိုးတိုး ရြတ္ဆိုလိုက္သည္။ ျပီးေတာ့ ေညာင္ပင္ရွိရာ ဘက္ ကို လွည့္ရ်္ ဖန္ခြက္ကို ကိုင္ေျမွာက္ျပီး

" ကေလးက မသိနားမလည္လို ့အမွားလုပ္မိတာပါ ။ အမုိက္အမဲေလးမို ့ ေဗြမယူပါနဲ ့၊ ဆိုင္ရာ ပိုင္ရာမ်ား ခႊင့္လႊတ္ျပီး ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူပါ " ဟု အသံက်ယ္က်ယ္ ေအာ္ေျပာသည္။ ျပီးေတာ့ ေမာင္ေက်ာ္လွ ကိုယ္ေပၚ ဖန္ခြက္ထဲမွာေရ ျဖင့္ အနဲငယ္ ေတာက္လိုက္သည္။ ေရစက္မ်ား ထိေသာအခါ ေမာင္ေက်ာ္လွ မွာ တြန္ ့ခနဲ တြန္ ့ခနဲ ျဖစ္သြား၏ ။ လွထံုက ေဒၚပိုကို တစ္ခ်က္ၾကည့္သည္။ ေဒၚပိုက အဓိပယ္ ပါပါ ျပန္ၾကည့္ရင္း ေခါင္းဆတ္ျပသည္။

" ကဲကဲ ကေလးကို နဲနဲ ထူလိုက္စမ္းပါ" ေက်ာ္ကြန့္က ေမာင္ေက်ာ္လွ ကို ထိုင္လ်က္အေနအထား ျဖစ္ေအာင္ ေပြ ့ထူလိုက္၏။

"သားေလး၊ ေမာင္ေက်ာ္လွ ဘဘၾကီးကို သိတယ္ မဟုတ္လား" ဦးဖိုးေျဗာ့က ေမးသည္။ ေမာင္ေက်ာ္လွ သည္ မ်က္လံုးကို ခပ္ေမွးေမွး ဖြင့္ၾကည့္ျပီး ' အင္ ' ဟုေရ ရြတ္လို္က္၏။

" ဟုတ္ျပီ ၊ ဘဘၾကီးက သားကို ေရးမန္းတိုက္မယ္ေနာ္ ကုန္ေအာင္ ေသာက္လိုက္ၾကားလား"
ဆိုျပီး ေမာင္ေက်ာ္လွ ၏ ပါးစပ္မွာ ဖန္ခြက္ကို ေတ့ေပးလိုက္သည္။ ေမာင္ေက်ာ္လွ သည္ အပူၾကီးလြန္းသျဖင့္ အာေခါင္ေတြ ေျခာက္ ၊ ရင္ထဲကလည္း ပူေလာင္ေနသျဖင့္ ဖန္ခြက္ ထဲက ေရကို အငမ္းမရေသာက္ေလသည္။
လွထံုလည္း ခုမွ သက္ျပင္းခ်နိဳင္သည္။
ျဖစ္တက္သည့္ သေဘာမွာ ခႏၶာကိုယ္ထဲ ေရဓာတ္ခမ္းေျခာက္ေနစဥ္ ေရေသာက္လိုက္လွ်င္ ေခြ်းစို ့တက္လာတက္သည္။ ေစာေစာက တိုက္ထားေသာ ငန္းေဆး၏ တန္ခိုးကလဲ ခုမွ ျပလာသည္။ အုပ္ေဆးကလဲ အခိုးပြင့္ေစသည္။ ျပီးေတာ့ ထူထပ္စြာ ျခံုထားေသာ ေစာင္ေတြကို ခြာထားေသာေၾကာင့္လည္း ခႏၶာကိုယ္တြင္းမွ အပူဓာတ္မ်ား ေလ်ာ့ပါးသြားေစသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ ေမာင္ေက်ာ္လွ ေခြ်းေတြ စိမ့္ထြက္လာျပီး ကိုယ္ပူက်သြားသည္။ ခဏၾကာမွ နွစ္နွစ္ျခိုက္ျခိုက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားေလေတာ့သည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လွထံု နွင့္ ေဒၚပို တို ့ကေတာ့ ဒါဟာ ဦးဖိုးေျဗာ ့ရဲ့ အစြမ္း ေပါ့ ဟု ယံုၾကည္သြားၾကသည္။ ထို ့အတူ ေညာင္ပင္ၾကီးနွင့္ပတ္သတ္ရ်္လည္း ပိုရ်္ စြဲလမ္းယံုၾကည္လာၾကသည္။ ေက်ာ္ကြန္ ့ပင္လွ်င္ ဟုတ္နိဳးဇေဝဇဝါ ျဖစ္လာ၏။

ေနာက္တေန ့တြင္္ ေမာင္ေက်ာ္လွသည္ အဖ်ားေသြးမရွိေတာ့။ လူကလည္း ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ျဖစ္လာျပီး ဆန္ျပဳတ္ နွစ္ပန္းကန္ ေသာက္နိုင္လာသည္။ ေက်ာ္ကြန္ ့ ႏွင့္ လွထံု တုိ့က ဦးဖိုးေျဗာ့ကို ေငြငါးဆယ္ ကန္ေတာ့သည္။ ဒါတြင္ မက ဦးဖိုးေျဗာ့၏ လမ္းညႊန္မႉ ့ျဖင့္ ေညာင္ပင္ၾကီးမွာ အေမြႊးတိုင္၊ ဖေယာင္းတို္င္ ပူေဇာ္သည္ ။

ထိုသတင္းမွာ လွထံု ကို္ုယ္တိုင္ တအံ့တၾသ ေလွ်ာက္ေျပာေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း ၊ ေဒၚပို ၏ ျဖန္ ့ခ်ီမႉ ့ေၾကာင့္လည္းေကာင္း ၊ ပဲျပုတ္သည္ ေဒၚမွိန္၏ သတင္းကြန္ယက္ အတြင္း ေရာက္ရွိသြား ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း နွစ္ရက္ သံုးရက္အတြင္းမွာပႈ တရပ္ကြက္လံုး သိသြားၾကေတာ့သည္။

ဦးဖိုးေျဗာ့ သည္လည္း ဂုဏ္သိကၡာ ျပန္တက္လာသည္ ။ အႏၱရာယ္ ကင္း ဆြမ္းတင္ဖို ့အခ်ိန္ဆြဲေနခဲ့ေသာ မေပြးသည္ ဒီညေနမွ ဆြမ္းမတင္လွ်င္ ဘဝပ်က္ေတာ့မေလာက္ ေျပာဆို ေတာင္းပန္ျပီး အတင္းလာေခၚသည္။

ေညာင္ပင္ၾကီးမွာလည္း အရင္လို အထီးက်န္ဆန္စြာ ေျခာက္ေျခာက္ ေသြ ့ေသြ ့မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ဂရုတစိုက္ လာေရာက္ ပူေဇာ္ပသ သူေတြ ရွိလာ၏။ ေမာင္ေက်ာ္လွ၏ နမူနာကို ယူျပီး ကေလးေတြ ေက်ာပူ ေခါင္းပူ ေလာက္ျဖစ္လွ်င္ ေညာင္ပင္ၾကီးဆီ ေျပးရ်္ ေတာင္းပန္ၾကသည္။ ကိုယ့္ဘာသာ ပစၥည္းအထားမွား ၊ အသိမ္းလြန္ေနတာကိုပင္ ေညာင္ပင္ၾကီးမွာ ဖေယာင္းတိုင္ ၊ အေမြးတိုင္ ပူေဇာ္ၾကသည္။ ယုတ္စြ အဆံုး ေညာင္ပင္ၾကီးနား ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားမိလွ်င္ပင္ လက္အုပ္ကေလး ခ်ီသြားတာမ်ိဳး ၊ ေခါင္းကေလး ငံု ့သြားတာမ်ိဳးေလာက္ေတာ့ ျဖစ္လာ၏ ။

ဒီလို အခ်ိန္မွာ ဦးဖိုးေျဗာ့က ေနာက္ဆက္တြဲ သတင္း တခုကို ထုတ္ျပန္လို္က္ေလသည္။

ဆက္မည္......။

သံုးရက္လ ခံုးမ်က္စ

အဟဲ ဝါသနာကို တားမရလို ့...
ဒီတခါေတာ့ မ်က္ခံုးေမႊး ဆြဲတာ နဲ ့.. ဘယ္လို ပံုေဖာ္ရလဲ ဆိုတာေျပာမယ္ေနာ္..
နႏၵာလိႉင္ လို သဘာဝ အတိုင္း လွေနရင္ ေတာ့ သိပ္ လုပ္စရာ မလို ပါဘူးေလ..

တခ်ိဳ ့ေတြကေတာ့ မ်က္ခံုးေမႊးပံုေဖာ္တာ ကို အပိုအလုပ္ရႉပ္တယ္ ထင္မယ္ထင္တယ္ေနာ္..
မိန္းခေလး တေယာက္အတြက္ ကေတာ့ မ်က္ခံုးေမြး က လဲ တကယ္အေရးၾကီးပါတယ္...
မ်က္ခံုးေမြး ပံုေလးက မ်က္နွာနဲ ့လိုက္ဖက္ရင္ ၾကည့္ရတာ ရွင္းသန့္ျပီး ပိုျပီးဆြဲေဆာင္မႉ ့ရွိသြားတယ္..

မ်က္နွာေပၚမွာ ရွိတာမွ မ်က္လံုး မ်က္ခံုး နွာေခါင္း နွတ္ခမ္း ၄ ခု ပဲ ရွိတာ
သူ ့ေနရာနဲ ့သူ ၾကည့္ေကာင္းဖို တကယ္ အေရးၾကီးပါတယ္...

မ်က္ခံုးေမႊးပံုေဖာ္မယ္ ဆို အပ္ခ်ည္နဲ ့ ႏွုတ္တဲ့ နည္းက ပိုေကာင္းပါတယ္..
အျမစ္ကေန ပါျပီး... ေတာ္ေတာ္နဲ ့ျပန္မေပါက္ဘူး...
မ်က္ခံုးပံုလွွလွေလး ရေအာင္ ထမဆံုး တခါ ဆိုင္မွာ သြားလုပ္ျပီး ေနာက္ပိုင္းက်ရင္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ မ်က္ခံုးေမႊးရိတ္တဲ့ ဓားေလး နဲ ့ ျပန္ထြက္လာတာေတြကို ရွင္းေပးလိုက္ယံုပါပဲ...

တခ်ိဳ ့ မ်က္ခံုးသန္တဲ့ လူေတြ က်ေတာ့ ရိတ္လိုက္ရင္ ပိုထူလာမွာ ေၾကာက္ၾကတယ္..
ဘာမွ စိုးရိမ္စရာ မရွိပါဘူး.. ရိတ္ျပီးတာနဲ ့.. ရိတ္ထားတဲ ့ေနရာ ကို သဘက္ေရစြတ္ ျပီး နာနာပြတ္ေပးပါ..
ျပီးရင္ lotion တခုခု လိမ္းထားလိုက္ပါ... ၂ခါ သံုးခါေလာက္ လုပ္ျပီရင္ ေနာက္ပိုင္း အေမႊးၾကမ္းေတြ မထြက္ေတာ့ပဲ အေမႊးႏုေလး ေတြပဲ ထြက္လိမ့္မယ္...

မ်က္ခံုးေမႊးရိတ္တာနဲ ့ျပီးျပီလားဆိုေတာ့ မျပီးေသးပါဘူး.. တခ်ိဳ ့မ်က္ခံုးေမြးေနရာေတြ ပ်က္ေနတာ.. က်ဲေနတာေတြကို မ်က္ခံုးေမြးဆြဲတံေလးနဲ ့.. ျဖည့္ေပးလိုက္ပါအံုး...

မ်က္ခံုးကို စဆြဲရမယ့္ေနရာက ... နာေခါင္းေဘးကေန .. ခဲတံကို 90 ံ ေထာင္လိုက္ပါ.. အဲ့ဒါ စဆြဲ ရမယ့္ေနရာပါ.. ျပီးရင္ ခဲတံကို နာရြက္ဘက္ ကို ေစာင္းသြားပါ....မ်က္လံုးရဲ့ေထာင့္ကို ေရာက္ရင္ ရပ္လိုက္ပါ...
43 ံ နဲ ့ 53 ံ ၾကားေလာက္ရွိတက္ပါတယ္.. အဲ့ဒီမွာ ဆံုးရမွာပါ... ဒီထက္ပိုလဲ မလွ လိုလဲ ၾကည့္မေကာင္းပါဘူး..

ခဲတံကို အရင္ဆံုးခႊ်န္ထားေနာ္.. မခႊ်န္ခ်င္ရင္ ေအာ္တို လွည့္ထုတ္လို ့ရတာေတြရွိပါတယ္...
အစကေန ဖြဖြေလး ဆြဲလာခဲ ့ အဆံုးကို အစနဲ ့ အေရာင္ ညီေအာင္ထည့္ပါ... ခဲတံတံုးေနရင္ေတာ့ လိုသလိုပံုေဖာ္လို ့ မရနိုင္ဘူးေလ.. ျပီးရင္ မ်က္ခံုးေအာက္ကို အျဖူ သို ့ အဝါ ေရာင္ ရွဲဒိုးေလး နဲနဲ ထည့္လိုက္ပါ.. အသားညိဳ တဲ ့လူေတြ က အဝါနဲ ့ပိုလိုက္တယ္... ဥပမာ မီးခ်စ္လို ေပါ့... း)) အဟဲ

မ်က္ခံုးေမႊးမရွိတဲ ့လူက ဝင္ၾကြားတာပါ.. အိမ္မွာ မီးခ်စ္တေယာက္ပဲ မ်က္ခံုး မ်က္ေတာင္ မသန္ဘူး..
က်န္တဲ့မိသားစု အားလံုး သန္တယ္... မိန္းခေလး ျဖစ္ေနလို ့ေတာ္ပါေသးတယ္.. မ်က္ခံုးဆြဲဆြဲ မ်က္ေတာင္ဆြဲဆြဲ ေျပာမယ့္လူမရွိဘူး... း))

ခုနကအတို္င္း ဆြဲျပီးရင္ အရမ္းလွသြားပါျပီ.. natural look ေလးျဖစ္ေအာင္ အနက္ေရာင္ကို မသံုးပါနဲ ့.. အညိဳေရာင္ေလးကိုပဲ သံုးေနာ္... တခ်ိဳ ့က ဆံပင္နဲ ့ တူတဲ့ အေရာင္ သံုးတက္တယ္.. အဲ့ဒါမွားပါတယ္..
ဆံပင္ဘာအေရာင္ ျဖစ္ျဖစ္ အညိဳ နဲ ့ပဲ ဆြဲပါ.. နို ့မို ့ဆို သဘာဝမက်ပါဘူး..

မ်က္လံုးတို ့ဘာတို ့ေတာ့ ေနာက္မွေျပာျပမယ္...မီးခ်စ္က အလွျပင္တာ အရမ္းစိတ္ဝင္စားတယ္...
သူမ်ားကိုလဲ အရမ္းျပင္ေပးခ်င္တယ္...
အိမ္ကေမာင္ေလးကို ဆို မ်က္ခံုးေမႊး အရိတ္ခံရင္ ပိုက္ဆံေပးမယ္ ဆိုျပီးေတာ့ကို လုပ္ျပစ္တာ..ဟဟ
ျပီးေတာ့ ဆူခံလိုက္ရတာ မေျပာပါနဲ ့.. အေမက သူ ့သားကို လုပ္ရမလားဆိုျပီး...သူဟာသူ ပိုက္ဆံလိုခ်င္တဲ့ဟာၾကီးေနာ္..မီးခ်စ္နဲ ့ဘာဆိုင္လဲ ...
အဲ့လိုပဲ ဝါသနာကို မတားနဲ ့ေတာ့ရွင္....

wild wolf

သူတို ့ထဲက တေယာက္

ငါးရက္ေျမာက္ေန ့

မီးခ်စ္လာလို ့လိုက္ေကြ်းတာ ကို သြားစားတာ.. ဟိဟိ

ဒါက ငါးရံ ့ေခါင္းဟင္း.. အၾကီးၾကီးပဲ

ေမာင္းထုျပီး ေၾကာ္ျငာလိုက္မယ္

၆ထပ္ၾကီး ဘုရား သမိုင္း

နင့္အသက္ တခါ လႊတ္ ငါ့အသက္ ဆယ္ခါ လႊတ္

ေအးတယ္ ေမႊးတယ္.. အဲ့ဒီ့မွာ ေက်ာက္စိမ္းလက္ေကာင္ 3000 ပဲ ရွိတယ္..

ကိုယ္လဲ သူတို ့လို အိုရအံုးမယ္..ေလးထပ္ေဆာင္ အသစ္ထဲ အလႉေငြ သြားထည့္တာ

(dip in CA) ကုမုျဒာ လဲ ေရာက္ခဲ့ေသး

စိမ္းလန္း စိုေျပ ဆက္သြားတယ္

မဂၤလာေဆာင္ ဓာတ္ပံုေတြ လာရိုက္တယ္ ေျပာတယ္..

မိန္းထဲ ဝင္ခြင့္ မျပဳ...အဟင့္

အင္းယားရဲ ့ ညေနခင္း အလွ

အင္းယား ရဲ ့ ညေနခင္း အလွ မီးခ်စ္ ပါေတာ့ ပ်က္ကေရာ

ဒီလိုဆိုင္ မ်ိဳး တို ့မၾကို္က္

ဒါမ်ိဳးမွ တို ့အၾကိုက္

လမ္းေလွ်ာက္ရင္း အတြဲေခ်ာင္း(မွားလို ့) ေလညွင္းခံ

see see look look

ေမးေစ့ယားလို ့ ... အဟဲ

ဟိုလိုလို ဒီလိုလို

ေလးရက္ ေျမာက္ ေန ့

မနက္မိုးလင္းတာနဲ ့လမ္းထြက္ ဖို ့ပဲ စိတ္ကူးပါတယ္...မသြားျဖစ္လိုက္ပဲက်န္သြားမွာ ေသမေလာက္ေၾကာက္ပါတယ္..
ဘယ္ေန ့ဘယ္သြားမယ္... ဘာလုပ္မယ္ ဘာစားမယ္ ဆိုတာ... စာရြက္ နဲ ့ေတာင္ေသခ်ာ list လုပ္သြားတာပါ..
ဒါေတာင္ လြဲပါေသးတယ္.. တခါတေလ အခ်ိန္မေလာက္...
တခါတေလ အခ်ိန္ေတြ ပိုေနလို ့ .. တေနရာထဲကို ၂ခါ သံုးခါ ေရာက္ျဖစ္တယ္...ဒီေန ့ေတာ့ ျမို ့ထဲ ကို ဓာတ္က်ပါတယ္...ေဟာ ေျပာရင္းဆိုရင္း ေရာက္ပါျပီ... အျမဲပဲ ကားေတြက်ပ္ ကားေတြက်ပ္ ရန္ကုန္..

FMI နဲ့ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္မွာ ဆင္းျပီး.. မနက္စာ စားဖို ့ေလွ်ာက္လာပါတယ္.. FMI နဲ ့မ်က္ေစာင္းထိုးေလာက္ က လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ပါ.. ကိုကိုခ်စ္ေျပာေတာ့ အသားေပါင္း အရမ္းေကာင္းတယ္ ဆိုလို ့ သြားစားတာပါ..

မီးခ်စ္က ေကာ္ျပန့္စိမ္း ပို ၾကိုက္လို ့ မွာစားတာပါ.. အခ်ဥ္ရည္ ရြဲရြဲေလးနဲ ့ ..ကိုကိုခ်စ္က လက္ဖက္ရည္ ကို ၂ခြက္ေတာင္ ေသာက္တယ္ တခြက္ထဲ နဲ ့ မဝဘူးဆိုပဲ.. အစားပုတ္

ျပီးေတာ့ FMI ဘက္ ကူးျပီး အေပၚတက္ ေအာက္ဆင္း ေလွ်ာက္ၾကည့္ၾကတာေပါ.့.. အရင္လို မဟုတ္ေတာ့ဘူး..

စိတ္ထဲမွာ .... ေရွာ့ပင္စင္တာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိလာလို ့နဲ ့တူတယ္.. ၾကိုက္တာ တခုမွ မေတြ ခဲ့ဘူး...

မနက္လဲ ေစာေနေတာ့ တခ်ိဳ ့ဆိုင္ေတြ က မဖြင့္ေသးဘူး... ျပီးေတာ့ ငါးဖယ္ အစာသြတ္ တထုတ္ဝယ္စားတယ္.. ၾကိုက္တယ္.. ခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္နဲ ့...

ျပီးေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းထဲ ဝင္ေမႊ ... အသုပ္သည္ေတြ ့ေတာ့လဲ မေနနိုင္ျပန္ဘူး.. ပုဇြန္ခြက္ေၾကာ္သုပ္နဲ ့ အစံုသုပ္ အရသာေလးက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္..

ဟင္းခါးက အပိုခ်ေပးတာ...ကိုကိုခ်စ္က လမ္းေဘးဆိုင္က ညစ္ပတ္တယ္ ဆိုျပီး မစားလို ့... မီးခ်စ္ပဲ...၂ပြဲလံုး စားပစ္လုိက္တယ္..

ဒါကေတာ့ အျပန္အတြက္ လက္ေဆာင္ေပးဖို ့ဝင္ဝယ္တာပါ...ဒီေရာက္လို ့ေပးေတာ့ အရမ္းၾကိုက္ေနၾကတယ္...

ဒါေတာင္ ေက်ာက္စိမ္းလက္ေကာက္ ဝယ္တာ.. ေစ်းၾကီးမိသြားတယ္.. မီးခ်စ္ ဝယ္တာ တကြင္း 7000 က်ပ္...

ေနာက္ေန ့ဘုရားေစာင္းတန္းမွာ ေတြ ့လို ့ေမးၾကည့္ေတာ့ 3000 တဲ့... ေသလိုက္ပါေတာ့...

ေသခ်ာၾကည့္ေလ ဘာမွမကြာေလပဲ...အဲ့ဒါေတြ ဝယ္ျပီးေတာ့ .. မဂိုလမ္းထဲ ေလွ်ာက္ေနတုန္း ... အမတေယာက္က ဖုန္းဆက္တယ္.. ေန ့လည္စာ လိုက္ေက်ြးမလို ့ေရာက္ေနျပီဆိုေတာ့...

ရွမ္းစာမွ စားခ်င္တယ္ ဆိုတဲ ့ကိုကိုခ်စ္ေၾကာင့္ လိုက္ရွာလိုက္ရတာ...ျမို ့ထဲပတ္ျပီး...ေမာေနတာပဲ

ေနာက္ဆံုးေတာ့ သမၼတၱ ရံုေနာက္က လမ္းမွာ ေတြ ့သြားလို ့.. စားရခ်ည္ေသးရဲ ့

အရသာေလးကေတာ့ ေကာင္းတယ္ .. သေဘာၤသီးေထာင္းလဲ ရွယ္ပဲ.. မီးခ်စ္က သိပ္မစားနို္င္ေတာ့လို ့နဲနဲပဲ စားခဲ့ရတယ္....

ျပီးေတာ့ ေနပူလို ့ဘယ္မွေလွ်ာက္မသြားနိုင္ေတာ့လို ရုပ္ရွင္ဝင္ၾကည့္တာ... ၾကည့္ခ်င္တာက သူငယ္ခ်င္းေယာက္ခမ... ေနာက္တပတ္မွဆို လို ့.. ရွိတာပဲၾကည့္လိုက္တယ္..

ခ်စ္ကံပြင့္ နွင့္ မေခ်ာေလးဆယ္.. ေပါခ်က္ကေတာ့္..ပိုက္ဆံေတာင္ ျပန္ေတာင္းခ်င္တယ္..

ၾကည့္ျပီးေတာ့ မိုးခ်ဳပ္သြားပါျပီ 5နာရီေလာက္ပဲ ရွိအံုးမယ္ထင္တယ္...မိုးခ်ဳပ္ေနတာေတာင္ ဦးထုတ္မခ်ြတ္ပါ...ဟဲဟဲ... ပဲမ်ားတာလဲ နဲနဲေတာ့ပါပါတယ္.. အဓိကကေတာ့ ဆံပင္ေတြ နီေၾကာင္က်ား ျပားကပ္ေနလို ့ ကာကြယ္ ထားတာပါ..မီးခ်စ္ကို ျမင္ရရဲ ့လား အဲ့လို မဲလာတာပါ.. သြားပဲျမင္ရမယ္ထင္တယ္....ျပီေတာ့.. ပန္းဆိုးတန္းဘက္ကို သြားျပီး စာအုပ္သြားဝယ္ေသးတယ္.. စာအုပ္ဆိုင္ေတြ အကုန္ပိတ္ေနပါျပီ....

5.30 ပဲ ရွိေသးတာကို... ေနာက္ဆံုး ပိတ္လက္စ တဆိုင္ထဲ ကမန္းကတန္းဝင္ျပီး... အျမန္ဝယ္ရပါတယ္...လိုခ်င္တာက်ေတာ့မရဘူး ...ရတာပဲ ဝယ္ခဲ့ရတယ္...နီကိုရဲတို ့အၾကည္ေတာ္...etc..

ျပီးေတာ့ ေဒၚ၇ိတ္ၾကီး ဘက္ကေန လမ္းပတ္ေလွ်ာက္ျပီး ျပန္လာရင္းနဲ ့ဆူးေလေစတီ ကို ဓာတ္ပံု ပဲရိုက္ခဲ့တယ္...ဆူးေလ ကို ကပ္ေက်ာ္ ဘုရားလို ့ေခၚၾကတယ္...ကပ္ကပ္ ျပီးေက်ာ္သြားလို ့..

လမ္းေလး ပဲ ကူးရမွာကို ဘယ္ေတာ့မွမကူးျဖစ္ဘူး...မီးခ်စ္လဲ တူတူပါပဲ

တေန ့လံုး ေလွ်ာက္သြားေနေတာ့ ေမာျပီးဗို္ကလဲစာေနပါျပီ...ဆူးေလ ကုန္းတံတားေအာက္နားက ဝက္သားတုတ္ထိုးဆိုင္ကို စားမလို ့သြားတာလဲ...ကုန္သြားလို ့မစားလို္က္ရဘူး

ဒါနဲ ့ ညစာကို ဘယ္မွာစားမလဲ ...တိုင္ပင္ေတာ့...ဟိုတေန ့ကလဲ ကရဝိတ္မွာ မစားလို္က္၇ဘူး..

ဒီေန ့ေတာ့ တားမယ့္လူေတြ မပါတုန္းစားလို္က္မယ္ဟဲ ့ ဆိုျပီး သြားစားတာပါ...အဟိ

ရန္ကုန္ေရာက္မွ စားရတဲ western food က ပိုေကာင္းေနသလို ပဲ...ေစ်းလဲ သိပ္မၾကီးပါဘူး..

view လဲေကာင္းတယ္ ေရႊတိဂံုေစတီ ကို လွမ္းျမင္ေနရတယ္...

အိ္မ္ေရာက္ေတာ့ ဘာစားလာလဲ ေမးေတာ့ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္လို ့ ေျပာလိုက္တယ္...

နို ့မို ့ဆို ႏွေျမာေနၾကအံုးမယ္...ဒါမသိတာေတာင္ မီးခ်စ္ကို...ေခၽႊတာဖို ့လက္ခ်ာရိုက္လိုက္ေသးတယ္..အဟိ

စုထားပါတယ္...ဗိုက္ထဲမွာလို ့..

ေနာက္ရက္ ပိုစ္ေတြမွာ မီးခ်စ္ပံုေတြျမင္ျပီး...မ်က္စိေတြေနာက္ကုန္မွာစိုးလို ့..ခုထဲက ၾကိုတင္ေျပာထားတယ္ေနာ္...ေသြ ့ပုခ်ိ

၂ရက္ေျမာက္ နဲ ၃ရက္ေျမာက္ေန ့

ဒီ 2ရက္ ကို ေတာ့ ေပါင္းေရးမွ ျဖစ္မယ္ ..

ဘယ္မွ ထူးထူး ျခားျခား မသြားပဲ သီတင္းကႊ်တ္ အဘြားေတြ ကို သြားကန္ေတာ့လို ့...

ရပ္ကြက္ထဲကို ဝင္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ.. ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ မွားေနေသးတယ္.. အဟား အရင္က သပ္သပ္ ရပ္ရပ္ေလး ရွိတဲ့ အိမ္က အိုမင္းသြားလိုက္တာ .. ဟုတ္ရဲ့လား 2ခါေလာက္ ေသခ်ာျပန္ၾကည့္ရေသးတယ္.. အမ်ိဳးေတြ ထြက္လာေတာ့မွ ..

ဟယ္ ဟုတ္တယ္ဟ..

အိမ္ေဘးက ျခံထဲမွာလဲ ျမက္ေတြ ေတာထေနတယ္..
ဒန္းကလဲ အေရာင္ေတာင္ျပယ္ေနျပီ.. ႏွင္းဆီပင္ေတြ တပင္မွ မက်န္ေတာ့ဘူး..

သရက္ပင္ၾကီးကို လဲ ခုတ္လိုက္ၾကတယ္...အုန္းပင္ ေတြကလဲ အျမင့္ၾကီး ျဖစ္သြားျပီ.
ပိနဲပင္က သီးကင္ တင္ေနျပီဆိုပဲ..

မိုးရာသီကုန္ ခါစ ဆိုေတာ့ ေက်ာက္ျပားေပၚမွာ လဲ ေရညွိေတြနဲ့..

အိမ္ကေၾကာင္သားေပါက္ေလး သံုးေကာင္ ရုပ္ဆိုးေလးေတြ

ခဏေတာ့ စိတ္ညစ္သလို ျဖစ္သြားတယ္.. အိမ္ေပၚလဲ ေရာက္ေရာျပန္ ေပ်ာ္သြားတာပါပဲ..မီးခ်စ္ လာမယ္ လာေစာင့္ ဆိုလို ့ အားလံုးက လာေစာင့္ေနၾကတာ..

လက္ေဆာင္ အထုတ္လိုက္ၾကီးမ ျပီး သြားတာ.. ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဝယ္တာေတြ ေရာ..

အေမ ထည့္ေပးလိုက္တာ ေတြ ေရာ.. ဘယ့္သူ ့ဘာေပးလို ့ေပးမိမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ ဘူး.. ဒါေတာင္ အေမ က ေသခ်ာ တေယာက္ခ်င္းစီ အတြက္ ခြဲထုတ္ေပးလိုက္လို ့..

အဘြားေတြကို ငါးနွစ္ရွိျပီ မေတြ ့တာ ခုမွ လာလို့ ဝမ္းသာျပီး ေနၾကတယ္..
ကိုကိုခ်စ္ကိုလဲ ေတြ ့ဖူးသြားတာေပါ့... ေဆြျပမ်ိဳးျပ

အဘြားေတြကလဲ အိုစာသြားလိုက္တာ..

ကေလးေတြ အတြက္ဆို ျပီး စတစ္ကာေတြ ဝယ္သြားတာ...

မီးခ်စ္ ေပးမယ့္ ကေလးေတြက ရည္စားေတာင္ထားေနျပီ.. ဟားဟား..

စတစ္ကာဘယ္ကစားေတာ့မလဲ ေနာ္.. အရင္ အရြယ္ပဲ မွတ္ေနတာ..

မွားပါတယ္...

အဘြားက ေတြရယ္ အေဒၚေတြ ကန္ေတာ့ တာရယ္.. ညီမေတြ ကို မုန့္ဖိုးေပးတာ ရယ္ အေတာ္ေခ်ာ သြားတယ္... ျပီးေတာ့ ညီမေတြ ေခၚျပီ ကမာၻေအး ဂမုန္းပြင့္မွာ ေရွာ့ပင္လိုက္ေသးတယ္.. သူတို ့ပူဆာတာ လိုက္ဝယ္ေပးတာပါ..

ဂမုန္းပြင့္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလးနဲ ့ အပ်ံစားပဲ... အထဲမွာလဲ အစံု ပဲ..
ေစ်းကေတာ့ ေအာ္လန္ေနတာပဲ... ဖိနပ္ေလးလွလို ့ကိုင္ၾကည့္တာ.. တသိန္းေက်ာ္လို ့ျပန္ခ်ခဲ့တယ္..

ေရာင္းေရာ ေရာင္းရရဲ ့လားမသိဘူး ...ေတာ္ပါေသးရဲ ့ ေစ်းသိပ္ၾကီးတာေတြ မပူစာၾကလို ့...

မီးခ်စ္ ကေတာ့ now how မွာပဲ အခ်ိန္ကုန္လိုက္တယ္..ဒါပဲ စိတ္ဝင္စားတယ္..

ေဂ်ဒိုးနတ္ လဲစားခဲ့တယ္ ေရွာ့ပင္ရတာ နဲ့ ဗိုက္ေခ်ာင္သြားလို ့... စကၤာပူက ဒိုးနတ္ကို လံုးဝ မၾကိုက္ဘူး.. ေဂ်ဒိုးနတ္ကိုေတာ့ ၾကိုက္တယ္..

အိမ္လဲအေရာက္ မိုးလဲ အခ်ဳပ္ပဲ.. ညစာ ဘာစားမိလဲေတာင္ မမွတ္မိေတာ့ဘူး.. အဟီး..

ညက်ေတာ့မွ ကိုကိုခ်စ္ အေဖနဲ ့အေမ ကို သီတင္းကၽႊတ္ ကန္ေတာ့ မနက္ျဖန္ အလႉအတြက္ ဝတၱဳ .. ထည့္ထားတဲ့ စာအိတ္ေတြ ေပးရတယ္..
မီးခ်စ္ ကလဲ ဆိုးပါတယ္.. မနက္ျဖန္အေမတို ့ အိမ္တက္ အလႉကို ဝိုင္းမကူပဲ ေလွ်ာက္သြားေနတယ္..

အမွန္က ကူစရာလဲ မလိုပါဘူး.. ခ်က္တဲ့လူေတြ သက္သက္ ရွိပါတယ္.. ေကာင္းတာေပါ့ေနာ္.. ခိခိ

ကူခိုင္းလဲ အိေယာင္ဝါးပဲလုပ္မွာပါ.. ဒါေတာ့ ကႊ်မ္းတယ္

အုန္းနို ့ေခါက္ဆြဲ လဲ မခ်က္တက္ပါဘူး.. ၾကိုက္မွမၾကိုက္တာ..

ေနာက္ရက္က်ေတာ့ အေစာၾကီး ထျပီး အာရံုးဆြမ္းကပ္ တရားနာျပီး.. ဧည့္သည္ ေတြကို ဧည့္ခံ ..

ျပီးတာနဲ့ ေရႊဂံုတိုင္ေရွာ့ပင္ စင္တာ ကို ေျပးျပီး ဆံပင္သြားလုပ္ေတာ့တာပဲ..

အိ္ပ္ေရးပ်က္လို ့ အိပ္ငိုက္တာ ေျပာမေနပါနဲ ့ေတာ့...ဆိုင္ကေတာင္ေမးတယ္

ကိုကိုခ်စ္ကလဲ လိုက္ပို ့ျပီး ျပန္သြားတယ္.. ေစာင့္မေပးဘူး.. အိမ္ကပဲ ေစာင့္မယ္တဲ့..

လႊတ္ထားလိုက္ပါတယ္.. တခါတေလ ေတြ ့ရတာဆိုေတာ့လဲ.. ေျပာၾကပါေစ .. ေျပာၾကပါေစ

ဆံပင္ကုိ ေျဖာင့္တယ္.. ေပါင္းတယ္တယ္.. ေဆးဆိုးတယ္.. ညွပ္တယ္.. လက္သည္းေျခသည္ ပန္ခ်ီဆြဲလိုက္ေသးတယ္.
စကၤာပူ ၁၀၀ ေလာက္ ကုန္သြားတယ္.. တန္ပါတယ္...

ဒီမွာဆို ဘယ္ရမလဲေနာ္....

ဆံပင္အေရာင္ပဲ နဲနဲေတာက္ သြားလို ့.. စိတ္ပိန္သြားေသးတယ္.. အသားက တျဖည္းျဖည္းမဲလာ..

ဆံပင္က အုတ္နီခဲ ရြက္ထားသလိုလိုနဲ ့... ဟူး..

ေနာက္ပိုင္း ေခါင္းေလွ်ာ္လိုက္ ျပီေတာ့မွ နဲနဲ ေကာင္းသြားသလို ခံစားရတယ္..
ဒါက ဗိုက္ဆာလို ့ ဆိုင္ကို မွာစားတဲ့ ထမင္းေပါင္း...အရမ္းေကာင္း ရွယ္ပဲ..

ညဘက္က်ေတာ့ .. ရခိုင္ထမင္းသြားစား တာ အစပ္အရမ္းစားတဲ့မီးခ်စ္ ေတာင္ စပ္လို ့..

ေရခ်ည္း လွိမ့္ေသာက္ေနရတယ္.... တညထဲ သံုးဘူးေလာက္ကုန္သြားတယ္..

ညညတီဗီြ ၾကည့္ရတာလဲ ပ်င္းစရာၾကီး... လူရႊင္ေတာ္ ဖလား တခုပဲေကာင္းတယ္..

ကိုရီးယားကားေတြကလဲ အစပ္အဆပ္ မရွိေတာ့ မၾကည့္ခ်င္...

အေခြေတြေတာ့ အမ်ားၾကီးဝယ္ခဲ့တယ္.. အေခြ သံုးဆယ္ေလာက္ရွိမယ္ထင္တယ္..

ေပါလြန္းလို ့.. တကယ္ပါ..3ေခြ မွ တေထာင္ထဲရယ္

ေမးခြန္းေမး... ျပီး.. open box လုပ္တာလဲ ရွိတယ္.. စကၤာပူက ထက္ေတာင္ ဆိုးပါေသးတယ္..

ပ်င္းဖို ့တကယ္ေကာင္း...... အဲ့ဒီ့ေတာ့ အိပ္တာပဲေကာင္း..

ပူလို ့ဆိုျပီး ပန္ကာဖြင့္လိုက္တာ ေရွာ့ျဖစ္ျပီး... မီးအားလံုးျပတ္သြားလို ့...

တညလံုး... ေမွာင္ထဲမွာပဲ... ေၾကာက္စရာတကယ္ေကာင္းပဲ..

ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ ့ပဲ.. အိပ္ေရးပ်က္တာေတြ မ်ားေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာပဲ.. ေခါ ..ခေလာ...ေခါ..

စိတ္ကူးထဲကအိမ္

အိမ္ေလး တအိမ္ေတာ့ရပါျပီ

အိမ္ဆိုတာ မိန္းမ တေယာက္ အတြက္ေတာ့ ဘဝ တခုျဖစ္မယ္ ထင္တယ္ေနာ္..

မီးခ်စ္လဲ မီးခ်စ္အိမ္ေလး အတြက္ အမ်ားၾကီး စိတ္ကူးေတြ ယဥ္ထားတယ္..

အရင္လို မပ်င္းေတာ့ပဲ မိန္းမ ပီပီသသ ေလးျဖစ္ခ်င္တယ္..

ၾကိတ္ျပီးအားက်ေနမိတာက အန္တီဆိြ ကို ..

အိမ္အလုပ္ေရာ ရံုးအလုပ္ေရာ..အခ်က္အျပဳတ္ေရာ ဘာမွေျပာစရာကိုမရွိဘူး

ဘဝ တခုစ ဖို ့အားေမြးေနတယ္.. အရင္လို အေဖ အေမ အားကိုးလို့ မရေတာ့ဘူး..

ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးရေတာ့မယ္ေလ..

စကားလံုးေတြ မ်ားသိပ္ၾကီးက်ယ္ေနလား.... အဟိ..

ျဖစ္ခ်င္တာေျပာတာပါ... ျဖစ္လာမယ္လို ့ေတာ့ အာမမခံနိင္ပါ..

အတက္နိုင္ဆံုးေတာ့ ၾကိုးစားၾကည့္ခ်င္ေသး..

ေနာက္၆လ လံုးေတာ့ စိတ္ကူးနဲ ့ရူးေနေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ ့......

ရန္ကုန္ ပထမေန ့

မနက္နိုးလာတာနဲ ့.. .. ေရးခ်ိဳးျပင္ဆင္ျပီး ေရႊတိဂံု ဘုရားသြားဖို ့ လုပ္ၾကတယ္..
ဘု၇ား မတက္ခင္ မနက္စာ ကို ေတာ့ oriental house မွာပဲ ဝင္စားလိုက္ၾကတယ္..
မစားရတာ ၾကာလို ့ ဒီမွာထဲက အားခဲ သြားတာ..
ဟူး ထိုင္စရာ ခံု ကို မနဲ ရွာရတယ္...ဟိုေျပးလိုက္ ဒီေျပးလိုက္နဲ ့..
ေနာက္ဆံုး တျခားလူေတြ နဲ ့ ခံု ကို ရွယ္ ျပီးထိုင္လိုက္ရတယ္..

ရန္ကုန္ မွာ စီးပြားေရးသာ အဆင္မေျပတာ ဒီလိုေနရာေတြ ၾကေတာ့ ၾကိတ္ၾကိတ္တိုးပဲ..
ဒင္းဆန္းက တပြဲ မွ ၅၀၀ ထဲရယ္.. စံုမွစံု..
မစားတာၾကာလို ့ နဲနဲ ေတာ့ အရသာက ပိုငန္တယ္ ထင္မိတယ္..
ေရေႏြးေလး နဲ ့ ေတာ့ အေတာ္ပဲ.. ေကာင္းမွေကာင္း..
မစားခင္ က အပြဲ ၂၀ ေလာက္ စားျပစ္ လိုက္မယ္ စိတ္ကူးတာ..
တကယ္တမ္းစားေတာ့ ၅ပြဲ ၆ပြဲ ေလာက္ပဲ စားနိုင္တယ္..ဆက္မစားနိုင္ေတာ့ဘူး..
နာတယ္ကြာ ေတာက္...

ေရႊ႔တိဂံု ဘုရား ေရာက္ေတာ့ ၉.၃၀ ေလာက္ ရွိလို ့ ေနေတာင္ အေတာ္ပူေနျပီ..
တို့က စက္ေလွကားၾကီးနဲ ့တက္တာ.. အဟီး..
ေရႊပန္း ေငြပန္းကပ္ျပီး ေအာင္ေျမလဲ နင္းခဲ့ပါရဲ့..
ဘုရားရဲ ့.. ေအာက္ေျခကို ေတာ့ ေရြသကၤန္း ျပန္ကပ္ဖို ့ လုပ္ေနတုန္းရွိေသးတယ္..
ဘုရားရိပ္ တရားရိပ္ ကေတာ့ တကယ္ ေအးခ်မ္းတယ္.. တန္ေဆာင္းမွာ ေရႊသကၤန္းကပ္
အဘြားေတြ အတြက္ သူတို ့နာမည္ နဲ ့ အလႉေငြ ထည့္ေပး ခဲ့တယ္..
အိုျပီ ဆိုေတာ့ မလာနိဳင္ေတာ့ဘူးေလ..

အျပန္ လူၾကံု ပိုစရာရွိတာ ပို ့ျပီးေတာ့ .. ေျမနီကုန္းက ေဒၚေစာရီ မွာ ထမင္းဝင္စားတယ္..
မီးခ်စ္က စကၤာပူမွာ ရွားတဲ့ ငါးသလဲထိုးဟင္းမွာ စားတာ..
ဟယ္ အဲ့ဒါ က ေစ်းအၾကီးဆံုးပဲေတာ့..
တပြဲ ေလးေထာင္တဲ့.. ငါးပိစိေလးေတြ ဆိုေတာ့ သက္သာမယ္ မွတ္တာ
ၾကက္သား ဝက္သားက ေတာင္ ပိုေပါေသး.. အရသာကေတာ့ ေကာင္းပါတယ္..
တို ့စရာကလဲ အစံုပဲ.. လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ စားခ်င္စရာေလးေတြခ်ည္းပဲ..

ရန္ကုန္မွာေတာ့ ေရခဲေသတၱာ ဖြင့္လိုက္ရင္ ဘယ္အိမ္ျဖစ္ျဖစ္ ေရပဲရွိတယ္..
ေရခဲေသတၱာက for show ပဲ...
အားလံုးက ေစ်းထဲမွာပဲ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ဝယ္စားၾကတယ္...
နီးကလဲနီးေတာ့.. ျပတင္းေပါက္ကေန ေစ်းကို အျမဲေငးမိတယ္..
ေစ်းထဲမွာ မနက္ပိုင္းဆို လူေတြ တအုတ္ ပဲ..
ဘယ္သူ ့ မွ အလုပ္ မသြားၾကဘူးလားေတာင္ စိတ္ထဲ ထင္မိတယ္..


ကားေတြ ဆိုလဲ weekday ေ၇ာ weekend ေရာ ရႉတ္ရွက္ခတ္ေနတာပဲ....
လမ္းေပၚမွာ ေန ့ခင္းဘက္လဲ လူမျပတ္ဘူး...
တာေမြလမ္းမၾကီးကိုလဲ ကြန္ဂရစ္ခင္းေနတယ္.. ကတၱရာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး..
လမ္းတဖတ္ပိတ္ေတာ့ ကားေတြဆို က်ပ္ေနတာပဲ..

ထမင္းစားျပီးေတာ့ အေဖ အေမကို အိမ္ျပန္နားခိုင္းျပီး
မီးခ်စ္ တို ့ ၂ေယာက္ က ယုဇန ပလာဇာ ဝင္ျပီး.. ေရွာ့ပင္ ထြက္ၾကတယ္..
မီးမလာေတာ့ အဲကြန္းက မရွိ .. ပူလိုက္တာ တအားပဲ..
ပလာဇာ မွာ face shop လဲ ရွိတယ္ သိလား.. charles & keith လဲ ရွိတယ္
စကၤာပူ က brand ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားေတြ ့ခဲ့တယ္..
ေနာက္ဆံုးေပၚ ဒီဇိုင္းေတြ ေတာ့ မရွိဘူး......ေစ်းကေတာ့ စကၤာပူ နဲ ့တူတူပဲ.. ဝယ္ပါဘူး
အလွျပင္ပစၥည္းရယ္.. လက္ေဆာင္ျပန္ေပးဖို ့.. ေခါင္းစည္းၾကိုး..ရင္ထိုး.. ခါးပတ္..
ဆံထိုး အဲ့ဒါေတြ ေတာ့ ဝယ္ျဖစ္တယ္..

အဝတ္အစားမွာ
မိန္းကေလး အက်ီ ၤေတြ က အသားကလဲ မေကာင္း ဒီဇိုငး္ကလဲသိပ္မမိုက္လို့...
ဂါဝန္ေတြေတာ့ဝယ္ျဖစ္တယ္.. မဂၤလာေဆာင္တခု သြားဖို့ ရွိတယ္ေလ..
ဒီမွာ ၈၀ တန္က ဟိုမွာ ၁ေသာင္းခြဲပဲ ရွိတယ္ .. တန္မွတန္..
အသားေကာင္းတာေတာ့ ေသခ်ာရွာရတယ္..
ပလာဇာက ဆိုင္မွာ ဆံပင္ကို ေခါင္းေလွ်ာ္ စက္ဆြဲ တာ ၅ေထာင္ပဲက်တယ္...
ဆံပင္ေျဖာင့္ရင္ သံုးေသာင္းခြဲတဲ့...စက္ဆြဲတာ ၾကာလို ့ဆူခံရေသးတယ္..

ေမွ်ာ္စင္က်ြန္းပိတ္သြားမွာစိုးလို ့ေလ.. ေတာ္ေသးတယ္ ပိတ္ခါနီးေလးပဲ...
တခါဝင္ ၂၀၀ တဲ့ အထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးသာယာတယ္..
ပြဲမရွိတာေတာင္ အေတာ္စည္တယ္..
ဘူးေဖးက တေယာက္ ကို တေသာင္း၂ေထာင္ဆိုတာနဲ ့
အေဖနဲ့အေမကေစ်းၾကီးတယ္..မစားေတာ့ဘူး..ဆိုတာနဲ့ ....
ျပန္ျပီး..ေက်ာက္ေျမာင္းက ေမာင္းမကန္ ဆိုင္မွာပဲ.. စားလိုက္ေတာ့တယ္..
မီးခ်စ္ကေတာ့ ေရမုန္ ့ရယ္ ဝက္သားတုတ္ထိုး နဲ ့ ဖရဲသီး စားတာနဲ ့ အေတာ္ဗိုက္ျပည့္သြားတယ္..
ထမင္းေတာင္မစားနိုင္ေတာ့ဘူး....ကိုကိုခ်စ္ က မီးခ်စ္ ဗိုက္ကို အမိႉက္ပံုးတဲ့..
အစံု ေလွ်ာက္စားေနလို ့.. ဒီညေတာ့ ပင္ပန္းျပီး အိပ္လိိုက္တာမွ သိုးလို ့

မီးခ်စ္ျပန္လာျပီ

မီးခ်စ္ ျပန္လာပါျပီ.. အားလံုးပဲ မဂၤလာပါ..
မေရာက္တာ ၾကာေတာ့ ကိုယ့္ ဘေလာ့ေတာင္ ကုိယ္ စိမ္းေနသလို ပဲ..
ရန္ကုန္ျပန္တာ အရမ္းေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္..
အသားမဲသြားတဲ့ ကိစၥက လြဲရင္

ေလယာဥ္ေပၚကေန ဆင္းဆင္းျခင္းပဲ စိတ္ထဲမွာ ေပ်ာ္လိုက္တာ မေျပာနဲ ့..
အားလံုး အရင္လို ပဲ .. ဘာမွမေျပာင္းလဲဘူး... ဒီျမင္ကြင္း..ဒီလူ ဒီပံုစံ ပါပဲ..
ေျပာင္းလဲ သြားတာ ဆိုလို ့ မီးခ်စ္ပဲ ျဖစ္မယ္ ထင္ပါရဲ ့..
အားလံုး အရင္လိုပဲဆိုေတာ့ ငါးႏွစ္ေလာက္ေတာင္ ျပန္ငယ္ သြားသလို ပဲ...

ေရာက္ေရာက္ျခင္း ရန္ကုန္ျမို ့ၾကီးက ၾကိုဆိုတဲ့ အေနနဲ ့.. မီးပ်က္တယ္..
6 နာရီ ခြဲ ပဲ ရွိေသးတယ္ မိုးက ခ်ဳပ္သြားျပီ... မီးမလာေတာ့ ဘယ္မွ သြားလို ့လဲ မရဘူး..
ေရာက္ေၾကာင္း ေျပာဖို ့ အင္နာနက္ဆို္င္ေတာင္ မနဲ သြားရတယ္...
မီးမလာတာ ထူးဆန္းတာ ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး .. ၾကံုဖူးေနၾကပဲဟာ..

ရြာမွာ အင္တာနက္လဲ မသံုးျဖစ္ပါဘူး... မအားလို ့
မအားဆို ဟိုဟိုဒီဒီ လမ္းကလဲ သလားရတာကိုး..အိမ္ကို မကပ္ဘူး
အင္တာနက္ေတြ ေစ်းေပါခ်က္ကေတာ့.. တေန ့လံုးေတာင္ သြားထိုင္ေနလိုက္ခ်င္တယ္..

စကၤာပူကို ဖုန္းေခၚရင္ 5မိနစ္ မွ တရာ ထဲရယ္..
အင္တာနက္ကေနပဲ ဖုန္းသြားသြားေျပာရတယ္..ကြန္ ကေတာ့ ဘာေႏွးသလဲ မေမးနဲ
အီးေမးလ္ေလး စစ္မလို ့ဟာ ့ ဝင္လို ့ ကို မရဘူး.. ဝင္မရလဲ ေနဟာ ဆို ထားခဲ့တယ္
ဘေလာ့ဆိုေတာ့ ေဝးေရာေပါ့....

ေရာက္ေရာက္ခ်င္းညပဲ အင္တာနက္ဆိုင္မွာ ၾကံုတာေလး ေျပာျပ ရအံုးမယ္..
ဖုန္းလဲ ေျပာျပီးေရာ မီးခ်စ္ ကို 200တန္ ျပန္အမ္းတာ .. စုတ္ျပတ္ေနတာပဲ..
ငါ့ကို အစုတ္ၾကီးေပးတယ္. အမယ္ ဘာရမလဲ ဆိုျပီး.. ျပန္လဲ တာ..
သူတို ့က ဒီအစုတ္ရေအာင္ ပိုက္ဆံ အလိုက္ေပးျပီး လဲထားတာတဲ့..
မီးခ်စ္ က လာႏွပ္ခ်ေနတယ္ ထင္လို ့.. မယူဘူး တစ္ရႉးပဲေပး ဆိုျပီး ျပန္လာတာ.. အဟီး
ေနာက္မွ တကယ္ မွန္းသိတယ္.. အေၾကြေတြ ရွားျပီး ေထာင္တန္ပဲ ေပါတာ မီးမွ မသိတာလို ့..

ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ည ကလဲ တညလံုး ေခြးေတြ ေဟာင္ ေနေတာ့ အိပ္မရဘူး..
အိမ္ကလဲ ကိုယ့္အိမ္ မဟုတ္ ..ကိုကိုခ်စ္တို ့ေက်ာက္ေျမာင္း အိမ္လိုက္ေနတာ..
ျပီးေတာ့ ကိုကိုခ်စ္ အေဖ အေမ က ပထမထပ္မွာေနတာ ..
မီးခ်စ္ တို ့ 2ေယာက္ က ဒုတိယထပ္မွာ 2 ေယာက္ထဲ ဆို ေတာ့
စိတ္ေတြ ေျခာက္ျခားလိုက္တာ မေျပာပါနဲ ့ေတာ့..
တညလံုးပဲ.. မနက္လင္းခါနီး အိပ္ေပ်ာ္ မလို ့ပဲ ရွိေသး..
ကထိန္ရယ္ .. ပငွာန္းရယ္ က ေလာ္စပီကာ သံေတြ နဲ ့ နိုးလာေရာ..
ေစ်းကလဲ ေရွ ့ နားေလးတင္ ဆိုေတာ့ ဆူညံလို ့ေပါ့။

(ေရာက္ေရာက္ျခင္းရက္)

ဘာသာေရး လိုက္စားျခင္း

ဟုတ္တယ္ မီးခ်စ္ တေယာက္ ေပ်ာက္ေနတယ္ .. ဘာသာေရး လိုက္စားေနတာေလ..
ဟမ္း ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက ဟင္းေတြ ေကာင္းမွေကာင္း ဟိဟိ

ေမြးေန ့ မွာေလ ၂ေယာက္ လံုး ကုသိုလ္ ရေအာင္ ဆိုျပီးေတာ့ ...
26 ရက္ေန ့မနက္ပိုင္း ဖားေအာက္ ေက်ာင္းမွာ ဆြမ္သြားကပ္ၾကတယ္...

မီးခ်စ္ ခ်က္တာေလ.. အဟီး...ေကာင္းပါတယ္.. တကယ္ေျပာတာ
ၾကက္ဥခ်ဥ္ဟင္း-ဝက္သားၾကိတ္သားကို ဖက္ကေဖာင္းခ်က္-က မီးခ်စ္ ခ်က္တာ
ပုဇြန္ထုတ္ အခ်ိဳခ်က္(ဒါကအေမခ်က္တာ)
မႉိနဲ ့ကိုက္လန္ကို ခရုဆီနဲ့ေၾကာ္-ခရမ္းခ်ဥ္သီးသုတ္ ရယ္ ငပိေထာင္းရယ္..
အသီး သံုးမ်ိဳးရယ္ ကပ္တယ္ေလ..

ဘုန္းဘုန္း ကေတာ့ အမ်ားၾကီး ဘုန္းေပးတယ္..
တရုတ္မေတြ ေတာင္ ၾကိုက္သြားတယ္ ငွဲ ငွဲ ..

ဒီတခါေတာ့ ၾကက္ကန္းတိုး သြားတယ္ နဲ ့ တူတယ္..
ျပီေတာ့ သကၤန္းလႉ ျပီး ေရစက္ခ် တရားနာခဲ့တယ္..

ဆြမ္းကပ္ျပီးေတာ့ ဘရပ္ပစ္ ကား သြားၾကည့္တယ္ နာဇီကားေလ.. နာမည္ေတာ့ ေမ့သြားျပီ..
မၾကိုက္ဘူး.. ေသြးသံရဲရဲ ေတြ ပါလို ့.. ျပီးေတာ့ မိသားစု စုစုေပါင္း ကိုးေယာက္
holiday inn မွာ ေမြးေန ့ အတြက္ .. ဘူေဖးသြားစားတယ္..sea food ေတြ အမ်ားၾကီးပဲ
တန္ေအာင္ စားခဲ့တယ္..ဝေတာ့မွာပဲ တရက္တေလ ပဲ ေနာ္ ဘာျဖစ္လဲ

အျပန္က်ေတာ့ k-suites မွာ ကာရာအိုေက သြားဆိုလိုက္ေသးတယ္..
free ေလ.. သူတို ့ ပေရာဂ်က္ ျပီးလို ့ invitation card ေပးတာ နဲ ့ ေမြးေန ့ နဲ ့ အေတာ္ပဲ ျဖစ္သြားတယ္..

ကိုကိုခ်စ္ က မီးခ်စ္ အတြက္ ဆို ပန္စည္းေပးတယ္ ေမြးေန ့ အတြက္ ..ေစ်းၾကီးလို ့ ႏွေျမာလိုက္တာ .. ဂယ္ပဲ..
ေႏွာက္နွစ္ မဝယ္နဲ ့ေတာ့ လို ့..လက္ေဆာင္ေတာ့ မေပးခိုင္းေတာ့ဘူး..
ရန္ကုန္ ေရာက္မွပဲ ပိုသံုးလိုက္မယ္ လို ့ အဟိ ဒါပိုတန္တယ္ .. no limit


ဒီတပတ္လျပည့္ေန ့ ကလဲ တခါ ဆြမ္းသြားထပ္ကပ္ ေသးတယ္..
ဟိုတပတ္ က ဘဲဥခ်ဥ္ဟင္း အရမ္းေကာင္းတယ္ ေျပာလို ့ ဒီတခါလဲ ဘဲဥခ်ဥ္ဟင္း ပဲ ခ်က္တယ္.. ဟိဟိ
ပဲျပားသုပ္ ပါသုပ္သြားတယ္..ပဲပင္ေပါက္ နဲ ့ ၾကက္ဥ နဲ ့လဲ ေၾကာ္တယ္..
အေမ က ငါခူငါးဆုပ္..အေဖက ငပိေထာင္းနဲ ့ ..ဇီးျဖူသီးေထာင္းတယ္

ဒီတခါေတာ့ သရက္သီးနဲ ့ လမုန္ ့ပဲ ပါသြားတယ္..ကိုကိုခ်စ္ ကို ဓာတ္ပံု ရိုက္ပါဆို အဖံုး ပိတ္ျပီးမွ ရိုက္လို ့..
ပံုေတာ့ တင္လို ့မရ ေတာ့ ဘူး .. မီးခ်စ္ ခ်က္တာ အရမ္းေကာင္းတယ္ လို ့သာမွတ္
ဆြမ္းလာကပ္တဲ ့ လူေတြ အမ်ားၾကီးပဲ.. အသိေတြ ခ်ည္း ေတာ္ေတာ္ မ်ားတယ္ ဆိုေတာ့ ေပ်ာ္စရာၾကီးပဲ..

ဆရာေတာ္ က ၈ပါးသီလ ေပးေတာ့ ငါးပါးပဲ လိုက္ဆိုတယ္.. ျပီးရင္ ရုပ္ရွင္ သြားၾကည့္ မွာ ဆိုေတာ့ေလ..
meat ball ကားေလ.. ကေလး ၾကိုက္ေပါ့.. ဒါမ်ိဳး ၾကည့္ရတာပဲ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္..
ႏွေခါင္း ယားတာ က လြဲ ရင္..
အားလံုးေပါင္းလိုက္ေတာ့ .. ေကာင္းပါ ၏ ေကာင္းပါ ၏..

(ေၾကာ္ျငာ....စေနေန ့ ၅.၃၀ တိုင္းလဲ ဖားေအာက္ ေက်ာင္းမွာ တရုတ္စာ အေျခခံက စျပီး အလကားသင္ေပးေနတယ္..
ထမင္းပါေကႊ်းတယ္ း)) ဖားေအာက္ ဆိုတာ အရင္ ဓာတ္ေတာ္တိုက္ ရွိတဲ ့ လမ္းရဲ ့ အဆံုးမွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းေလ)